O projekcie

Wirtualne Muzeum Ewangelicyzmu Bytomia i Okolic to witryna, w której prezentowany jest wkład członków społeczności protestanckiej w rozwój kulturalny, ekonomiczny i społeczny Bytomia i miast ościennych lub związanych tematycznie z Bytomiem. Przez stulecia ewangelicy, zarówno Polacy, jak i Niemcy i osadnicy z innych krajów Europy zakładali fabryki, osiedla, szpitale, przytułki, szkoły i instytucje kulturalne w Bytomiu i w bliskiej okolicy. Niektórzy kultywowali tradycje przodków, duża część polonizując się  stawała się pełnoprawną częścią społeczeństwa polskiego, szczególnie w ostatnich dwu wiekach. W czasie zaborów, jak i w wolnej II Rzeczypospolitej. II wojna światowa przyniosła niespotykaną skalę zbrodni na narodzie polskim i w jej konsekwencji ewangelicy, często utożsamiani z Niemcami, opuścili w dużej części nasz region. Czasem z własnej woli, czasem zmuszeni do wyjazdu, czasem uciekali jako współpracownicy najeźdźców. Niemniej ich wkład w rozwój miasta Bytom i regionu jest niepodważalny, a świadectwa w postaci fabryk, kamienic, przytułków szpitali i innych budowli pozostały. Inną kategorię stanowią dzieci ewangelickie z całej Polski oraz sieroty warszawskie, które po koszmarze II wojny światowej znalazły schronienie, opiekę i wychowanie w Ostoi Pokoju, założonej przez Ewę von Tiele-Winckler w Bytomiu – Miechowicach. Pozostała po nich wszystkich pamięć i historia. Niestety jest ona zapominana i pomijana. Czas to naprawić i uzupełnić tę wiedzę wśród mieszkańców Górnego Śląska oraz rodaków z pozostałej części Polski. Należy uzupełnić tę wiedzę szczególnie wobec procesu jednoczenia się Europy, poszukiwania wspólnej historii i tworzenia dobrobytu wszystkich państw europejskich na bazie scalającego Europejczyków chrześcijaństwa, bez względu na wyznanie i kultywowaną liturgię. To właśnie proponuje Ewangelickie Stowarzyszenie Kultury. Wirtualne „Muzeum Ewangelicyzmu Bytomia i Okolic” przewiduje gromadzenie w internecie wybranych zeskanowanych zdjęć i dokumentów, planów, krótkich tekstów i audiowizualnych wspomnień przede wszystkim starszych ewangelików, przynoszących nam świadectwo historii mówionej. Planujemy rozwijanie zawartości muzeum w sposób ciągły, zależny jedynie od tempa zdobywania materiału i możliwości finansowych.