Dziełalność diakonijna zapoczątkowana prze Matkę Ewę w Miechowicach w 1890 roku rozwija się bardzo szybko.

Z potrzeby dla umiejscowienia biednych, opuszczonych, budowano domy jeden po drugim. Nieustannie przybywało podopiecznych, zaróno dzieci jak i dorosłych. Zwiększała się także liczba mieszkańców Miechowic, ewangelicków. Przyczynił się do tego rozwój przemysłu węglowo-hutniczego. Ewangelicy korzystali z kościoła w Bytomiu, który został odebrany przez Kościół rzymskokatolicki w 1945 roku (dawna nazwa św. Mikołaja, obecnie św. Wojciecha). Ewangelicy z Miechowic korzystali także z kaplicy domu „Ostoja Pokoju”. Kamień węgielny położono i poświęcono 25 marca 1896 roku. Budowa trwała zaledwie dwa lata. Nowo zbudowany kościół poświęcono 2 lutego 1898 roku. Zbudowano go na wzów kościoła Syjon (Zionskirche) z „Bethel” w Bielefield, gdzie Matka Ewa przebywała wielokrotnie by przygotować się do służby diakonijnej. Kośćiół budowano z własnych funduszy „Ostoi Pokoju” oraz odiar na budowę składanych przez miejscowych i zamiejscowych ewangelików, a także księgi metrykalne podające zapisy pierwszych ochrzczonych, zawierających śluby, konfirmantów oraz pogrzebów.
Kośció zbudowany jest w stylu neogotyckim, jednonawowy, z wyodrębnioną częśćią balkonu i chóru w kondygnacji posredniej. Górne zwieńczenie kościoła stanowi sklepienie typu krzyżowo-żebrowego. W części nawy prezbiterium wykonane jest sklepienie tzw. „klasztorne”, oparte na opisie okrągłej wymurówki ściany zewnętrznej oraz wewnętrznych filarach ceglanych.
Wyposażenie kościoła: ołtarz, ambona, chrzcielnica, organy, żyrandole, witrażę, ławy.

Ołtarz – wykonany z drewna dębowego z rzębami figur górnika i hutnika klęczących pod krzyżem. Symboliczne wydaje się podłoże posiadające wyrzeźbione różyczki. Całość rzeźby ołtarzowej wskazuje na proroctwo Izajasza: „I wyrośnie różdżka z pnia Isajego…” (I 1,1-10).

Ambona- podobnie jak ołtarz rzeźbiona z drzewa dębowego.
Chrzcielnica – wykonana z piaskowca
Organy – firmy Schlag & Sohne opus 494, rok budowy 1897. Traktura pneumatyczna. Wiatrownice typu „Einkanzellentaschenladen”. Traktura połączeń pneumatyczno-mechaniczna. Piszczałki prosketowe z cyny.
Zasięg klawiatur: man. C-f
ped. C-d
dyspozycja:
Man.I Man. II
Principal 8′ Salicet 8′
Gamble 8′ Portunalflote 8′
Octave 4′ Fl. Trawers 4′

Pedał
Subbas 16′ Manualcoppel
Cello 8′ Pedalcoppel
Calcantenzung
Tremolo
Obecna dyspozycja nie jest w pełni oryginalna. Octave 4′ jest w całości z 1931 roku, przedtem był w tym miejscu prawdopodobnie inny głos (tabliczka rejestrowa różni się od pozostałych, pisanych gotykiem). Z dawnego głosu pozostało 8 (niegrających obecnie) piszczałek prospektowych. Na miejscu Gamby 8′ prawdopodobnie również znajdował się inny głos. Pozostałe głosy są oryginalne. Remonty: 1898, 1905, 1911, 1913 (M. Dienert, F. Bartosik), 1913 (Schlag wstawia Octave 4), 1940 (Reuss-Świdnica) 1965 (L. Michalik – Świętochłowice). Od 1987 roku pod stałą opieką Olgierta Nowakowskiego z Zabrza.

Żyrandole – data ich pochodzenie nie jest znana. Do dwóch żyrandoli w nawie głównej dorobiono żyrandol w prezbiterium. Wykonawca: artysta metaloplastyk Andrzej Kugler z Katowic, 1988r.

Witraże – oryginalne w prezbiterium i rozeta w ścianie według oryginalnych wzorów. Witraże remontowane, uzupełniane i wykonane w latach 1988, 1992.
Wykonawcy: witraże w prezbiterium i rozeta – mgr Ryszard Olejarz z Katowic; w ścianie południowej (prawa strona po wejściu do kościoła) – mgr adiunkt Stanisław Słodowy z Gliwic; w ścianie północnej, po lewej stronie, Pracownia Witraży, Wójcik – Cepelia z Opola oraz małe na parterze, nad drzwiami, w zakrystiach oraz wieży kościoelnej.

Ławy – kościelne również wykonane z drzewa dębowego, rzeźbione. Generalny remont ław wykonany w 1998 roku przez Mistrza Stolarskiego Maksymiliana Szymurę i Mariana Tomalę z Pawłowic k/Żor, wykonali także nowe okna żaluzjowe do wieży kościelnej, oraz drzwi do bocznych zakrystii.

Kościół usytuowany się na wschodniej części filaru szybu północnego KWK „Miechowice” obecnie „Bobrek-Miechowice”. Takie usytuowanie jest bardzo niekorzystne dla obiektu. Mocno są odczuwane tzw szkody górnicze. Z tego powodu kościół jest remontowany prawie nieusatnnie, w odstępach czasu od 1 do 3 lat. W latach 1985/1986 zabezpieczono kościół na wpływy eksploatacji górniczej przez wykonanie opaski żelbetowej oraz ściągów. To zabezpieczenie poprawiło znacznie stan kościoła. W 1988 roku wymieniono pokrycie dachu kościoła z łupkowego na blachę cynkową.
Przedostani remont wykonano w 1996 roku, ostatni – klejenie spękań stropu wraz z pełnym pomalowaniem wnętrza w 1998 roku. W latach 1988-1989, Przedsiębiorstwo Usług Wielobranżowych – Blumex z Pszczyny-Gocząłkowice wykonało prace konserwatorsko-restauratorskie ppolichromii.
W 1981 roku doprowadzono wodę i zabudowano centralne ogrzewanie, które zostało przebudowane, zmodernizowane, w 1933 roku. Również w 1981 roku zainstalowano nagłośnienie przenosząc odprawiane nabożeństwa do Domu Opieki. Do kościoła przeniesiono i usatwiono z boku prezbiterium statuę Chrystusa trzymającego w ręku kulę ziemską. Statua znajdowała się wcześńiej w budynku „Jaskółcze Gniazdo”.
Wobec faktu szkód górniczych utrzymanie obiektu kościoła w nienagannym stanie technicznym jest bardzo utrudnione, pochłania sporo czasu i środków finansowych.
W wieży kościelnej znajdowały się trzy dzwony. Drufa wojna światowa doprowadziła do tego, że pozostał tylko jeden, najmniejszy.
Dla potrzeb osób niepełnosprawnych, mających trudności w poruszaniu się, zbudowano pochylnię do bocznego wejsćia a cały plac kościelny wybrukowano kostką cementową.
Kosciół wymaga pilnie następujących, dalszych prac: konserwacji i uzupełnienia kamieniarki zewnętrznej, wykonania nowego pokrycia dachu oraz wieży, a także uzupełnienia brakujących dzwonów.
Oprócz kościoła parafia posiada 7 obiektów: stary Dom Opieki, nowu Dom Opieki, starą i nową plebanię, Domek Matki Ewy, domy: Elim i Ciszę Syjonu, kościół w Bytomiu-Bobrku, w budowie jest nowa kaplica cmentarna.
W parafii pracuje: proboszcz – ks. Rudolf Pastucha (biskup diecezjalny) oraz katechetka – mgr teol. Edyta Pastucha

Tekst z Informatora Parafialnego wydanego z okazji Jubileuszu 100-lecia poświęcenia kościoła w Miechowicach; Bytom-Miechowice 23-24 maja 1998r.